ความในใจ เหมือนจดหมายที่ไร้แสตมป์ เขียนเสร็จแต่ไม่ได้ส่ง
การพยายามลืม คือการตอกย้ำความจำ
สายรุ้งอายุสั้น เพราะเหตุนั้น มันจึงสวยงาม
ก้อมเมฆ ที่เคยชี้ให้ฉันดู ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว ..
เมื่อวานท้องฟ้ายังไม่สวยเท่าวันนี้
ฉันรักกลางคืน เป็นเวลาที่โลกความจริงหลับไหล และโลกความฝันกำลังจะเริ่มขึ้น
ค่ำคืน ที่ฉันนั่งรอแสงสว่าง ยาวนานกว่าปกติ
บางคืน ฝันดีจนไม่อยากตื่น บางวัน ความจริงสวยงามจนไม่อยากหลับ
เมื่อคืนฉันฝันว่า ความฝันของฉันเป็นความจริง
ฝันร้ายที่สุดคือการได้รู้ว่าฝันดีที่ฝันมาเป็นแค่ฝัน
เธอคือหนังสือที่หายไปตลอดกาล ก่อนที่ฉันจะอ่านถึงหน้าสุดท้าย
อย่าปล่อยน้ำตาคลอเบ้า ความเศร้า ทำให้มองเห็นสิ่งต่างๆพร่าเลือน

+ข้อความที่ทวีตให้ใครแค่หนึ่งคนอ่าน คิดนานกว่าข้อความที่ทวีตให้อ่านกันหลายคน

+เราจะทวีตทำไม ถ้าไม่ได้คิดว่าจะมีใครสักคนอ่านมัน

+ทำไม่เต็มที่-น่าเสียดาย, ทำโดยไม่เต็มใจ-เสียเวลา

+ชีวิตมนุษย์เต็มไปด้วยความขัดแย้ง อยากสงบแต่ก็กลัวเหงา

+มีความจริงเล็กๆอยู่เบื้องหลังคำว่า ‘ล้อเล่นน่า’เสมอ

+บางครั้ง, เราอดไม่ได้ที่จะเดินไปตามทางเส้นนั้น, แม้รู้ว่ามันเป็นทางตันก็ตาม

+เราคุยกันเรื่องอดีต, ทั้งที่รู้ว่า, ไม่มีอนาคต

+ในความจริงเธอเป็นอดีต, ในความรู้สึก, เธอยังเป็นปัจจุบัน

+ไม่ได้ร้องไห้มานานแล้ว, ทว่า, ยังเสียใจอยู่เสมอ

+ความสงบของโลกกลับมาอีกครั้ง, เมื่อมนุษย์ค่อยค่อยล้มตายลงชั่วคราว, หลังเที่ยงคืน

+ยิ่งเก็บวางความรักไว้บนที่สูง, เมื่อหล่นลงมา, ย่อมแตกละเอียด

+น้ำทะเลวิ่งเข้าหาชายหาดตลอดชีวิต, โดยที่ชายหาด, อยู่กับที่

+น้ำตาของเรา, ดูน้อยลง, เมื่อเทียบกับน้ำทะเล

+ความรักที่ไม่เป็นจริง, มิได้หมายความว่า, มันไม่ใช่ความรักจริงจริง

+ความลับเหมือนแม่เหล็ก, มันดึงดูด, ความอยากรู้

+ถ้าเธอเดินไปข้างหน้า, แล้วพบว่าไม่มีอุปสรรคใดใดแม้แต่น้อย, จงรอคอยฟังเสียงนาฬิกาปลุกดัง

+เงียบ, ไม่ได้แปลว่า, ไม่อยากคุยด้วย

30 ประโยคโดนใจ จาก นิ้วกลม

1 อยากเข้าใจสิ่งใด, ต้องเริ่มจากการยอมรับ, ว่าเราไม่เข้าใจสิ่งนั้น.

2 ความเหงา, มิได้ขึ้นอยู่กับความกว้างใหญ่ของพื้นที่รอบตัว, มันขึ้นอยู่กับพื้นที่ว่างเล็กเล็กข้างข้างตัว.

3 ทุกที่มีความเศร้า, ตราบที่เรา, พกมันไปด้วย.

4 เมื่อความรักหมดลง, สิ่งที่เหลือ, คือความพยายาม.

5 บางครั้ง, เรายอมแพ้, เพราะแค่กลัวว่าจะไม่ชนะ.

6 เรื่องเกิดขึ้นมานานแค่ไหน, ไม่สำคัญเท่า, มันยังคงอยู่หรือเปล่า, ในวันนี้.

7 บางที, เราบอกรักเพื่อความสบายใจ, มิใช่ต้องการคำตอบ.

8 ยิ่งพยายามรักกันมากเท่าไร, ความจริงก็ค่อยค่อยเผยตัวออกมา, ว่าเราไม่ได้รักกันแล้ว.

9 น้ำตาของจริง, มักไหลออกมาโดยที่เราไม่รู้ตัว, รอยยิ้มของจริงก็เช่นกัน.

10 ความทรงจำที่หล่นหาย, ไม่มีใครเก็บมาคืนเราได้, แต่ไม่เป็นไร, มันคงไม่ค่อยสำคัญ.

11 การลืม, ทำได้ยาก, ที่พอทำได้คือ, ไม่เพิ่มความทรงจำ.

12 ความทรงจำยังคงอยู่กับฉัน, คนในความทรงจำ, หายไป.

13 ความอึดอัด, ไม่ต้องการคนจำนวนมากในที่แคบ, บางครั้งมันเกิดขึ้นขณะที่คนสองคนอยู่ในที่ล่งกว้าง.

14 หลังคำว่ารักถูกเอ่ยออกมา, ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป, ไม่ใกล้กันมากขึ้น, ก็ห่างกันมากขึ้น.

15 ทุกคน, ล้วนต้องการ, บางคน.

16 ผิดหวังกับใครคนหนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า, แปลว่าเขา, สำคัญกับเราพอสมควร.

17 เราต่างกลัวความผิดหวัง, แต่เมื่อผิดหวังแล้ว, ก็ไม่มีอะไรให้กลัวอีก.

18 ปลอบตัวเอง, ว่าเธอไม่ใช่, คือวิธีทำให้เจ็บปวดน้อยลง.

19 คำว่าจบ, ที่สมบูรณ์, ต้องจบทั้งสองคน.

20 บางครั้ง, เราอดไม่ได้ที่จะเดินไปตามทางเส้นนั้น, แม้รู้ว่ามันเป็นทางตันก็ตาม.

21 การพยายามทำทุกสิ่งให้ปกติ, ไม่ปกติอย่างยิ่ง.

22 สิ่งใดที่ต้องพยายามจำ, สิ่งนั้นไม่สำคัญจริง.

23 สิ่งที่บอกไม่เคยจริง, สิ่งที่จริงไม่เคยบอก.

24 ที่ใดมีรัก, ที่นั่นไม่มีสมาธิ.

25 การพูดคำว่ารัก, ในบางกรณี, มีความหมายว่าลาก่อน.

26 สิ่งที่ไม่บอก, สำคัญกว่า, สิ่งที่บอกออกมา.

27 คนที่ทำให้เรามีพลัง, คนที่ทำให้เราหมดพลัง, คนเดียวกัน.

28 บางความรักจบลง, เพราะความไม่รู้จบ, ของความรัก.

29 สิ่งมีค่าของบางคน, เป็นเพียงของเล่น, ของบางคน.

30 สิ่งที่โหดร้ายกว่าการไม่รัก, คือ, รักที่ไม่จริง.